نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

حکمت شمارهٔ ۷۵ سعدی

سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

مردِ بی مروت زن است و عابدِ با طمع رهزن.

ای به ناموس کرده جامه سپید

بهر پندار خلق و نامه سیاه

دست کوتاه باید از دنیا

آستین خوه دراز و خوه کوتاه

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به نقد خصوصیات منفی برخی از انسان‌ها می‌پردازد. مردان بی‌مروت و عابدان طمعکار که به‌جای رفتار انسانی، تنها به ظاهر و پندار دیگران اهمیت می‌دهند، معرفی می‌شوند. شاعر تأکید می‌کند که باید از دنیا دوری کرد و به معانی عمیق‌تر و ارزش‌های واقعی توجه کرد. در نهایت، دست کوتاه از دنیا و آستین دراز به معنای نیاز به آگاهی و تلاش برای درک بهتر زندگی است.