حکمت شمارهٔ ۷۳ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
مراد از نزول قرآن تحصیل سیرت خوب است نه ترتیل سورت مکتوب.
عامی متعبد پیادهٔ رفته است و عالم متهاون سوار خفته.
عاصی که دست بر دارد، به از عابد که در سر دارد.
سرهنگ لطیف‌خوی دل‌دار
بهتر ز فقیه مردم‌آزار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به اهمیت سیرت نیک و رفتار خوب اشاره می‌کند و این نکته را متذکر می‌شود که تنها خواندن قرآن کافی نیست، بلکه باید به معنای آن توجه کرد و در رفتار خود جاری کرد. همچنین به تفاوت میان عوام و علمای بی‌توجه اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که بهتر است انسان‌های عاصی که توبه می‌کنند از عابدان بدون عمل بهترند. در نهایت، شخصیتی مانند سرهنگ لطیف را بهتر از فقیهی که به مردم آزار می‌رساند معرفی می‌کند.