حکمت شمارهٔ ۷۹ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
هر آنچه دانی که هر آینه معلوم تو گردد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد.
چو لقمان دید کاندر دست داوود
همی آهن به معجز موم گردد
نپرسیدش چه می‌سازی که دانست
که بی پرسیدنش معلوم گردد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این متن به این نکته اشاره شده که شتاب در پرسش و کنجکاوی درباره چیزهایی که می‌دانیم ممکن است به هیبت و عظمت آن‌ها آسیب برساند. به عنوان مثال، وقتی لقمان دید که داوود با معجزه آهن را به موم تبدیل می‌کند، از او نپرسید که چه کاری می‌کند، زیرا می‌دانست که بدون پرسش نیز به حقیقت پی خواهد برد.