حکمت شمارهٔ ۸۱ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند به طریقت ایشان متهم گردد و گر به خراباتی رود به نماز کردن، منسوب شود به خمر خوردن.
رقم بر خود به نادانی کشیدی
که نادان را به صحبت برگزیدی
طلب کردم ز دانایی یکی پند
مرا فرمود با نادان مپیوند
که گر دانای دهری خر بباشی
وگر نادانی ابله تر بباشی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به این نکته اشاره می‌کند که اگر شخصی در جمع افراد بد قرار بگیرد، حتی اگر رفتار آنها بر او تأثیر نگذارد، به خاطر همراهی با آنها متهم خواهد شد. همچنین، اگر کسی به سوی مساجد و عبادت برود، به خاطر ارتباطش با افراد بی‌خود، ممکن است به نوشیدن مشروبات متهم شود. در نهایت، پند داده می‌شود که انسان باید از نادانان دوری کند، زیرا هم‌نشینی با آنها باعث می‌شود که خود نیز به نادانی متهم شود.