حکمت شمارهٔ ۷۴ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به اهمیت عمل در کنار علم اشاره دارد. گوینده می‌گوید که عالم بی عمل مانند زنبوری است که عسل ندارد. او به زنبور نیش‌زن بی‌مروت اشاره می‌کند که اگر عسل نمی‌دهد، نباید دیگران را نیش بزند. این بیان نشان‌دهنده این است که علم بدون عمل ارزشی ندارد و باید همراه با بذر نیکی و خدمت به دیگران باشد.