حکمت شمارهٔ ۸۵ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دروغ گفتن، به ضربتِ لازم مانَد که اگر نیز جراحت درست شود، نشان بمانَد. چون برادران یوسف که به دروغی موسوم شدند نیز به راست گفتن ایشان اعتماد نماند. قالَ بَل سَوَّلَت لَکُم اَنفُسُکُم اَمرا.
یکی را که عادت بود راستی
خطایی رود در گذارند از او
و گر ناموَر شد به قول دروغ
دگر راست باور ندارند از او
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره اهمیت راستگویی و عواقب دروغ گفتن صحبت می‌کند. می‌گوید اگر فردی در گذشته به دروغ شناخته شود، حتی اگر در آینده راست بگوید، دیگران به او اعتماد نخواهند کرد. این موضوع به داستان برادران یوسف اشاره دارد که به دلیل دروغ، اعتبارشان را از دست دادند. در نهایت، تاکید می‌شود که وقتی کسی به دروغ مشهور می‌شود، دیگر کسی به سخنان راست او اعتماد نخواهد کرد.