حکمت شمارهٔ ۸۹ سعدی
سعدی شیرازی / باب هشتم در آداب صحبت / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)
ارادت بی‌چون یکی را از تخت شاهی فرو آرد و دیگری را در شکم ماهی نکو دارد.
وقتیست خوش آن را که بود ذکر تو مونس
ور خود بود اندر شکم حوت چو یونس
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این معناست که عشق و ارادت به خداوند می‌تواند انسان را از قدرت و مقام‌های دنیوی پایین بیاورد یا حتی در شرایط سختی مانند شکم ماهی (شکم حوت) نگه دارد. در واقع، به یاد خدا بودن و ذکر او می‌تواند آرامش و خوشی واقعی را به انسان ببخشد، حتی اگر در شرایط دشواری باشد.