شمارهٔ ۲۴ سعدی

خلق از تو به رنجند و خدا ناخشنود

لعنت به تو می‌بارد و بر گَبر و جهود

‌سر زخم نگوید که چرا می‌زائید

‌آن خایه که نُه مَه به تو آبستن بود