غزل شمارهٔ ۵۱ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر دعوت می‌کند تا از ظاهرسازی و تکلف رها شویم و به جستجوی معرفت واقعی بپردازیم. او می‌گوید اگر محبوب ما از کنار ما عبور کند، ما نیز باید لباس تصوف بپوشیم. اشاره می‌کند که اشتباهات انسانی بهتر از عباداتی هستند که با نفاق و ریا انجام شوند. همچنین تأکید می‌کند که ممکن است خداوند ما را ببخشد اگر اشتباهی مرتکب شویم. در نهایت، شاعر به زودگذر بودن عمر اشاره می‌کند و از ما دعوت می‌کند تا در این مدت کوتاه به وفا و صداقت بپردازیم.