نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۹ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

مرغ جایی که علف بیند و چیند گردد

مرد صاحبنظر آنجا که وفا بیند و جود

سفله گو روی مگردان که اگر قارونست

کس ازو چشم ندارد کرم نامعهود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ارتباط میان محیط و شخصیت انسان‌ها اشاره دارد. مرغ به جایی می‌رود که علف و غذا پیدا کند، و مردان صاحبنظر جایی حضور دارند که وفاداری و generosity ببینند. در نهایت، شاعر به سفله‌ها هشدار می‌دهد که به کسانی که فقط به ثروت خود می‌بالند نگاه نکنند، زیرا کسی از آنها انتظار سخاوت ندارد.