شمارهٔ ۱۱۱ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
هر که بر روی زمین مهلت عیشی دارد
ای بسا روز که در زیر زمین خواهد بود
کشتی آرام نگیرد که بود بر سر آب
تا جهان بر سر آبست چنین خواهد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به حقیقتی از زندگی اشاره می‌کند که هر انسان روزی به پایان زندگی‌اش می‌رسد و باید در زیر زمین آرام گیرد. همچنین، او به ناپایداری و تلاطم دنیای بیرون اشاره می‌کند و می‌گوید که مانند کشتی‌ای که در آب است، زندگی همواره در نوسان خواهد بود تا زمانی که دنیا بر پاست.