نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۲۷ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

بندگان را ز حد به در منواز

این سخن سهل تستری گوید

کانکه با خود برابرش کردی

بیم باشد که برتری جوید

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به انسان‌ها توصیه می‌کند که از حد و اندازه خود خارج نشوند و به دیگران، حتی به کسانی که با آن‌ها برابر هستند، برتری نطلبند. او هشدار می‌دهد که این نگرش می‌تواند باعث مشقت و مشکل برای خود فرد شود.