شمارهٔ ۱۳۰ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به قفل و پرهٔ زرین همی توان بستن
زبان خلق و به افسون دهان شیدا مار
تبرک از در قاضی چو بازش آوردی
دیانت از در دیگر برون شود ناچار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت بیانگر این است که با استفاده از قدرت و زرق و برق، ممکن است بتوان زبان مردم را خاموش کرد یا به افسون به سخنان شگفت انگیز هدایت کرد. اما وقتی که حقیقت و دیانت در میان باشد، هیچ راهی جز اینکه این حقیقت خود را نمایان کند، وجود نخواهد داشت. به عبارتی دیگر، حقیقت همیشه در نهایت خود را نشان میدهد و نمیتوان آن را پنهان کرد.