نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۰ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)

هر که مشهور شد به بی‌ادبی

دگر از وی امید خیر مدار

آب کز سر گذشت در جیحون

چه بدستی، چه نیزه‌ای، چه هزار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

هر کسی که به بی‌ادبی مشهور شود، دیگر نمی‌توان از او امید به نیکی داشت. مثل آب که از سرگذشت خود به جیحون می‌ریزد، فرقی نمی‌کند که با چه وسیله‌ای (چوب، نیزه یا هزاران چیز دیگر) باشد؛ در هر صورت، دیگر به آن خوبی برنمی‌گردد.