نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴۳ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

جزای نیک و بد خلق با خدای انداز

که دست ظلم نماند چنین که هست دراز

تو راستی کن و با گردش زمانه بساز

که مکر هم به خداوند مکر گردد باز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این نکته تأکید دارد که انسان باید اعمال نیک و بد خود را به خداوند نسبت بدهد و از ظلم و ستم دوری کند. همچنین، شاعر توصیه می‌کند که با فراز و نشیب‌های زندگی سازگار باشیم و بدانیم که هر عملی، چه نیک و چه بد، در نهایت به خود فرد بازمی‌گردد.