شمارهٔ ۱۶۱ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
کَسان که تلخیِ حاجت نیازمودَستَند
تُرُش کنند و بِتابند روی از اهلِ سؤال
تو را که می‌شنوی، طاقتِ شنیدن نیست
قیاس کُن که دَرو خود چگونه باشد حال؟
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به افرادی اشاره می‌کند که از سختی‌ها و مشکلات شکایت دارند و به دیگران روی می‌تابند و از اظهار نیاز خود خجالت می‌کشند. او می‌گوید به تو که این دردها را می‌شنوی، تحمل آن دشوار است. حالا تصور کن که خودشان در این وضعیت چگونه احساس می‌کنند.