شمارهٔ ۱۶۷ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

مردی در جیحون غرق شده بود و در سمرقند به سر می‌برد. او با صدای بلند ناله می‌کرد و افسوس می‌خورد که کلاه و دستارش را گم کرده است.