نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۰ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

خدایا فضل کن گنج قناعت

چو بخشیدی و دادی ملک ایمان

گرم روزی نماید تا بمیرم

به از نان خوردن از دست لئیمان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند که رحمت و قناعت را به او عطا کند. او ایمان و ملک معنوی را بر هر چیز مادی ترجیح می‌دهد و می‌گوید که اگر روزی او را به سمت مرگ ببرد، داشتن قناعت و ایمان برای او مهم‌تر از خوردن نان و مادیات است.