نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸۱ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

گدایان بینی اندر روز محشر

به تخت ملک بر چون پادشاهان

چنان نورانی از فر عبادت

که گویی آفتابانند و ماهان

تو خود چون از خجالت سر برآری

که بر دوشت بود بار گناهان

اگر دانی که بد کردی و بد رفت

بیا پیش از عقوبت عذرخواهان

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در روز قیامت، گدایان به شکلی نورانی و با قدرت همچون پادشاهان حاضر می‌شوند. این نورانیت ناشی از عبادت‌هایشان است و به قدری درخشان هستند که مانند خورشید و ماه به نظر می‌رسند. اما تو، به خاطر بار گناهانت شرمنده‌ای و باید به این موضوع فکر کنی. اگر از کارهای بد خود آگاه هستی، پیش از اینکه عذاب را تجربه کنی، عذرخواهی کن.