نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷۳ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

آن ستمدیده ندیدی که به خونخواره چه گفت

ملکا جور مکن چون به جوار تو دریم

گله از دست ستمکار به سلطان گویند

چون ستمکار تو باشی گله پیش که بریم؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گوید که ستمدیدگان به ظالم می‌گویند که با آن‌ها سخت نگیرد، زیرا اگر ستم ادامه یابد، به کجا پناه ببرند. آن‌ها از ستمکار شکایت می‌کنند، اما وقتی خود ستمکار در موضع قدرت باشد، دیگر کسی برای شکایت وجود ندارد.