نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹۷ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

مرا گر صاحب دیوان اعلی

چرا گوید به خدمت می‌نیایی

چو می‌دانم قصور پایهٔ خویش

خلاف عقل باشد خودنمایی

بای فضیلة أسعی الیکم

و کل الصید فی جوف الفراء

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر به جایگاه والای خود در دیوان و مقامات اشاره می‌کند، اما با صراحت می‌گوید که اگر به خدمت نمی‌آید، بخاطر آگاهی او از نقص‌های خود است. وی می‌گوید که خودنمایی و ادعای کمال در چنین شرایطی خلاف عقل است و از فضیلت‌ها برای جلب نظر دیگران تلاش می‌کند. به طور کلی، متن به تواضع و واقع‌نگری درباره‌ی توانایی‌ها و وضعیت خود می‌پردازد.