شمارهٔ ۱۹۹ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
رحم الله معشر الماضین
که به مردی قدم سپردندی
راحت جان بندگان خدای
راحت جان خود شمردندی
کاش آنان چو زنده می‌نشوند
باری این ناکسان بمردندی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر به یاد مردانی که در گذشته زندگی می‌کردند اشاره می‌کند که به آرامش و آسایش دیگران اهمیت می‌دادند و به خاطر این کار، آرامش خود را نیز در نظر می‌گرفتند. او آرزو می‌کند که کاش آن افراد همچنان زنده بودند و این افراد بد به زودی از بین می‌رفتند.