شمارهٔ ۲۰۲ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
دامن جامه که در خار مغیلان بگرفت
گر تو خواهی که به تندی برهانی بدری
یار مغلوب که در چنگ بداندیش افتاد
یاری آنست که نرمی کنی و لابه‌گری
ور به سختی و درشتی پی او خوای بود
تو از ان دشمن خونخواره ستمکارتری
کو هنوز از تن مسکین سر مویی نازرد
تو به نادانی تعجیل سرش را ببری
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمثیلی از رفتار در روابط انسانی اشاره دارد. شاعر می‌گوید که اگر در زمانه‌ای سخت و دشوار قرار بگیریم، باید با ملاطفت و نرمی به مشکلات نزدیک شویم و نه با خشنونت. در واقع، یاری واقعی در شرایط دشوار، نرمش و همدلی است. در مقابل، خشونت و درشت‌گویی تنها به خود آسیب می‌زند و انسان را به دشمنی بدتر می‌کشاند. در نهایت، شاعر به اهمیت درک و همدردی به جای تندخویی اشاره می‌کند.