شمارهٔ ۲۲ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
پدرم بندهٔ قدیم تو بود
عمر در بندگی به سر بردست
بنده‌زاده که در وجود آمد
هم به روی تو دیده بر کردست
خدمت دیگری نخواهد کرد
که مرا نعمت تو پروردست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر احساس خدمتگذاری و ارادت نویسنده به خداوند است. او می‌گوید که پدرش نیز در بندگی خدا عمرش را سپری کرده و او، به عنوان فرزند، از نعمت‌های خداوند بهره‌مند شده است. در نهایت، نویسنده تأکید می‌کند که دیگر هیچ خدمتی جز خدمت به خداوند نمی‌کند، زیرا او را از نعمت‌های الهی پرورده است.