شمارهٔ ۲۳ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شعر به مفهوم ارزش واقعی و نهفته در چیزهای به ظاهر کوچک و بی‌اهمیت اشاره دارد. شاعر می‌گوید که نباید به ظواهر افراد فقیر نگاه کرد و آنها را دست کم گرفت، زیرا ممکن است در باطن، ارزش و زیبایی‌های بزرگی داشته باشند. مانند سنگی که درونش گوهر پنهان است یا نافه‌ی خوشبو که شاید در ابتدا حقیر به نظر برسد، اما دارای ارزش و بوی گرانبهایی است.