شمارهٔ ۲۲۰ سعدی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت بیانگر این است که انسان‌های نیکوکار با ماندن نام نیکشان پس از مرگ، به جاودانگی می‌رسند. این پاداشی است برای عمل‌های خوب، در حالی که عادت‌های بد عواقب و پیامدهای ناخوشایندی به همراه دارد.