شمارهٔ ۲۶ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
گر سفیهی زبان دراز کند
که فلانی به فسق ممتازست
فسق ما بی‌بیان یقین نشود
و او به اقرار خویش غمازست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر بیان می‌کند که اگر کسی جاهلانه و بی‌موقع در مورد شخصی به بدی حرف بزند و او را به فسق متهم کند، گناه خود او بدون دلیل و توضیح مشخص نخواهد شد. در واقع، تنها اعتراف آن شخص می‌تواند نشان‌دهنده حقیقت باشد.