شمارهٔ ۳۲ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
ماه را دید مرغ شب پره گفت
شاهدت روی و دلپذیرت خوست
وینکه خلق آفتاب خوانندش
راست خواهی به چشم من نه نکوست
گفت خاموش کن که من نکنم
دشمنی با وی از برای تو دوست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
مرغ شب در حالی که ماه را مشاهده می‌کند، زیبایی او را توصیف می‌کند و می‌گوید که همه مردم او را آفتاب می‌نامند، اما برای او زیبایی‌اش در چشمش نیست. در پاسخ، مرغ شب درخواست می‌کند که از دشمنی با دیگران خودداری کند، حتی اگر به خاطر دوستش باشد.