شمارهٔ ۳۵ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
در سرای به هم کرده از پس پرده
مباش غره که هیچ آفریده واقف نیست
از آن بترس که مکنون غیب می‌داند
گرش بلند بخوانی وگر نهفته یکیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به ما می‌گوید که نباید به خوبی‌ها و زیبایی‌های دنیای مادی دل خوش کرد، زیرا هیچ موجودی به واقعیت‌های پنهانی و غیب آگاهی ندارد. او هشدار می‌دهد که باید از آنچه در دل و ذهن خود داریم بترسیم، زیرا علم به اسرار دنیا تنها در اختیار خداوند است و در نهایت، همه چیز یکسان است.