شمارهٔ ۴۴ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
شنیدم که بیوه‌زنی دردمند
همی گفت و رخ بر زمین می‌نهاد
هر آن کدخدا را که بر بیوه‌زن
ترحم نباشد زنش بیوه باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، بیوه زنی غمگین و دردکشیده را می‌بینیم که با ناله و فریاد، بر زمین می‌افتد. او به کدخداهایی که نسبت به او بی‌توجه و بی‌رحم هستند، دعایی می‌کند که زنشان نیز بیوه شود. این شعر نشان‌دهنده‌ی درد و رنج بیوه‌زنان و لزوم توجه و ترحم است.