نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۷ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

بر تربت دوستان ماضی

بگذشت بسی ز بوستان باد

گر بر سر خاک ما رود نیز

سهلست بقای دوستان باد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به یادبود دوستان از دست رفته اشاره دارد. گوینده می‌گوید که در تربت دوستانش، زمان زیادی از گذشته و اگر باد بر سر خاک آن‌ها بوزد، این امر نشان‌دهنده‌ی بقای یاد و خاطره‌ی دوستان خواهد بود. به طور کلی، شعر به ارزش و اهمیت یادآوری دوستانی که از دنیا رفته‌اند اشاره می‌کند.