شمارهٔ ۵۱ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
جُوشَن بیار و نیزه و بَرگُستوانِ وَرد
تا روی آفتاب، مُعَفَّر کُنَم به گَرد
گَر بُردبار باشی و هُشیار و نیکمَرد
دشمن، گُمان بَرَد که بِتَرسیدی از نَبَرد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر به اهمیت آمادهسازی برای جنگ اشاره میکند و از خواننده میخواهد که به عنوان نماد شجاعت و قدرت، سلاحهایی چون جوشن، نیزه و برگستوان را آماده کند. او میگوید که با این کار میتواند دشمن را به وحشت بیندازد و اگر در نبرد صبور و باهوش باشد، دشمن احتمالاً فکر میکند که از روی ترس از مبارزه دوری میکند.