نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۱ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

جُوشَن بیار و نیزه و بَرگُستوانِ وَرد

تا روی آفتاب، مُعَفَّر کُنَم به گَرد

گَر بُردبار باشی و هُش‌یار و نیک‌مَرد

دشمن، گُمان بَرَد که بِتَرسیدی از نَبَرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر شاعر به اهمیت آماده‌سازی برای جنگ اشاره می‌کند و از خواننده می‌خواهد که به عنوان نماد شجاعت و قدرت، سلاح‌هایی چون جوشن، نیزه و برگستوان را آماده کند. او می‌گوید که با این کار می‌تواند دشمن را به وحشت بیندازد و اگر در نبرد صبور و باهوش باشد، دشمن احتمالاً فکر می‌کند که از روی ترس از مبارزه دوری می‌کند.