شمارهٔ ۶۵ سعدی
سعدی شیرازی / قطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
ز دست ترشروی خوردن تبرزد
چنان تلخ باشد که گویی تبر زد
گرم روی با پشت گردد از آن به
که رویی ببینم که پشتم بلرزد
گدا طبع اگر در تموز آب حیوان
به دستت دهد جور سقا نیرزد
کسی را فراغ از چنین خلق دیدن
مسلم بود کو قناعت بورزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به تلخی و سختی روابط انسانی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر با کسی که رفتار بدی دارد، ارتباط داشته باشی، این ارتباط آنچنان تلخ و سخت می‌شود که گویی بر سرت تبر زده‌اند. همچنین، او معتقد است که بهتر است انسانی قناعت‌پیشه باشی و از دیدن افراد بدخو دوری کنی تا به آرامش بیشتری دست یابی. در نهایت، شاعر به این نکته می‌پردازد که اگر کسی در برابر ناملایمات صبر و قناعت کند، زندگی برایش آسان‌تر خواهد شد.