نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۶ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

روزی به سرش نبشته بودند

کاین دولت و منصب آن نیرزد

سی ساله توانگری و فرمان

یک روزه هلاک جان نیرزد

دیدی که چه کرد عیش و چون مرد

آن عاقبت آن فلان نیرزد

صد دور بقا چنانکه دیدی

مردن به زه کمان نیرزد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این بیت‌ها به دنیای فانی و زودگذر اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که دولت و مقام ارزش ندارند، چرا که حتی یک عمر ثروت و فرمانروایی هم در برابر مرگ نمی‌ارزد. زندگی خوش و عیش و تنعم، در نهایت به پایان می‌رسد و آنچه بر جای می‌ماند، مرگ است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که هرچه زمان به نظر باقی بیاید، مرگ بهترین نتیجه را در خود نهفته دارد و در مقابل خوشی‌ها و لذت‌ها ارزش کمتری دارد.