نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ سعدی

سعدی شیرازی / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

از دست تهی کرم نیاید

هر چند دلش جواد باشد

مسکین چه کند سوار چالاک

چون اسب نه بر مراد باشد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به موضوع ناتوانی و محدودیت‌های فردی می‌پردازد. مفهوم آن این است که علیرغم نیت خوب و آرزوهای بزرگ، اگر منابع و امکانات کافی وجود نداشته باشد، نمی‌توان کاری از پیش برد. به بیان دیگر، دل خوب و نیت مثبت بدون داشتن ابزار و شرایط مناسب نمی‌تواند به نتیجه برسد.