نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱ - در پند و اخلاق سعدی

سعدی شیرازی / مثنویات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

ای چشم و چراغ اهل بینش

مقصود وجود آفرینش

صاحب دل لاینام قلبی

مهمان أبیت عند ربی

در وصف تو لانبی بعدی

خود وصف تو و زبان سعدی؟

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به تمجید از زیبایی و ارزش وجود انسان اشاره دارد. شاعر به چشم و چراغ اهل بینش، وجود آفرینش و دل صاحب‌دل اشاره می‌کند و از مقام و منزلت او نزد خداوند سخن می‌گوید. در پایان، شاعر می‌گوید که نمی‌تواند وصف تو را بهتر از خود تو و زبان سعدی بیان کند.