شمارهٔ ۱۰ سعدی
سعدی شیرازی / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
نمیرد گر بمیرد نیکنامی
که در خیلش بود قائم مقامی
چو در مجلس چراغی هست اگر شمع
بمیرد، همچنان روشن بود جمع
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات اشاره به این دارند که نیکنامی و شهرت واقعی همیشه باقی می‌مانند. حتی اگر فردی بمیرد، نام نیک او در خاطر مردم زنده می‌ماند. مانند چراغی در یک مجلس که هرچند شمعش خاموش شود، نور آن همچنان فضا را روشن نگه می‌دارد. در واقع، کارها و یاد نیک انسان‌ها از آن‌ها فراتر می‌رود و در دل‌ها جاودانه می‌شود.