شمارهٔ ۲۷ سعدی
سعدی شیرازی / مثنویات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
برگزیدندت ای گل خرم
از گلستان اصطفی آدم
حلقهای از عبادی اندر گوش
خلعتی از یحبهم بر دوش
دامن این قباه بالایی
تا به خاشاک در نیالایی
ای پریروی احسنالتقویم
حذر از اتباع دیو رجیم
کادمی کو نه در مقام خودست
اسفلالسافلین دیو و ددست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشاره به فضیلتها و زیباییهای انسانی، شاعر به انتخاب و برگزیده شدن آدم از میان دیگران میپردازد. او به تصویر یک گل زیبا اشاره دارد که از باغ اهل بهشت برگزیده شده است. حلقهای از عبادت و لباسی از عشق بر دوش اوست. شاعر به او توصیه میکند که از آلودگیها و پیروی از دیوها دوری کند و به مقام والای خود توجه کند، زیرا افرادی که پایینتر از او هستند، به پایینترین سطح وجود (اسفل السافلین) تعلق دارند. این متن در واقع تلاشی است برای یادآوری ارزشهای انسانی و دوری از وسوسههای شیطانی.