شمارهٔ ۳۷ سعدی
سعدی شیرازی / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
دوام دولت اندر حق شناسیست
زوال نعمت اندر ناسپاسی است
اگر فضل خدا بر خود بدانی
بماند بر تو نعمت جاودانی
چه ماند از لطف و احسان و نکویی؟
حرامت باد اگر شکرش نگویی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این چهار بیت به اهمیت شکرگزاری و قدردانی از نعمتها اشاره دارد. بیان میکند که دوام و بقای دولت و نعمتها به شکرگزاری و حقشناسی است، در حالی که ناسپاسی و نادیده گرفتن نعمتها موجب زوال آنها خواهد شد. اگر فردی، فضل و نعمت خدا را در نظر داشته باشد، این نعمتها برای او دائمی خواهند ماند. در نهایت، بیان میشود که اگر از احسان و لطف خداوند سپاسگزاری نشود، آن نعمتها از او گرفته خواهند شد.