رباعی شمارهٔ ۲۸ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
داد طرب از عمر بده تا برود
تا ماه برآید و ثریا برود
ور خواب گران شود بخسبیم به صبح
چندانکه نماز چاشت از ما برود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به fleeting بودن عمر اشاره می‌کند و از شوق زندگی و لحظات خوش می‌گوید. او می‌خواهد که از زندگی لذت ببرد و از زمان نیفتد، چرا که ممکن است با خواب غفلت، فرصت‌های خوب از دست برود. در نهایت به اهمیت استفاده از زمان به ویژه برای نماز و عبادت اشاره دارد.