رباعی شمارهٔ ۵ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر خود ز عبادت استخوانی در پوست
زشتست اگر اعتقاد بندی که نکوست
گر بر سر پیکان برود طالب دوست
حقا که هنوز منت دوست بروست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به بیان این نکته میپردازد که اگر شخصی فقط به ظاهر عبادت بپردازد و درون او خالی از معنی باشد، عبادت او ارزش ندارد. همچنین، اگر کسی برای رسیدن به دوستی خدا تلاش کند و در این راه به سختی بیفتد، همچنان محبت و دوستی خدا بر او سایه دارد. در واقع، این شعر به اهمیت خلوص نیت و عمق ایمان اشاره دارد.