رباعی شمارهٔ ۱۰ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نه هر که زمانه کار او دربندد
فریاد و جزع بر آسمان پیوندد
بسیار کسا که اندرونش چون رعد
مینالد و چون برق لبش میخندد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت شعر به این موضوع اشاره دارد که تنها به خاطر اینکه فردی در زمانهٔ خود مورد ظلم یا ناامیدی قرار گرفته است، نباید فریاد و ناله سر دهد. بسیاری از افراد هستند که در درون خود درگیر درد و ناراحتی هستند، اما ظاهرشان خوشحال و خندهرو به نظر میآید. به عبارتی دیگر، ممکن است درونی غمگین داشته باشند در حالی که بیرونی شاداب و خندان دارند.