رباعی شمارهٔ ۸ سعدی
سعدی شیرازی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ماهّیِ امیدِ عمرم از شَست برفت
بیفایده عمرم چو شبِ مست برفت
عمری که ازو دمی به جانی ارزد
افسوس که رایگانم از دست برفت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به احساس ناامیدی و بیفایده بودن عمرش اشاره دارد. او میگوید که عمرش به سرعت و به راحتی سپری شده و افسوس میخورد که هیچ لحظهای از آن ارزشمند نبوده و به بیخودی از دست رفته است.