شمارهٔ ۱۰ ادیب صابر

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر آرزو می‌کند که محبوبش هرگز ذوق عشق او را نبیند و به سوز و درد دل عاشقش پی نبرد. او همچنین اشاره دارد به اینکه ای کاش محبوبش تحمل دوری و جدایی را داشت.