شمارهٔ ۴ ادیب صابر
ادیب صابر / مفردات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
تنگی گرفت بی تو دلم چون دهان تو
تنگی مگر نصیب دلم زآن دهان ریید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر احساس دلتنگی و تنگی دلش را به خاطر دوری از معشوق بیان می‌کند. او نسبت به احساسش نسبت به دهان معشوق که نمایانگر ارتباط و عشق است، اشاره می‌کند و می‌گوید تنگی دلش ناشی از نبود اوست.