غزل شمارهٔ ۲۲۳۴ صائب
صائب / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
کجا میل کبابم در شراب است؟
بط می هم شراب و هم کباب است
چو بط، جانم بود در عالم آب
به چشم من جهان بی می سراب است
هر آن آهی که دارد لختی از دل
بلند اختر چو شعر انتخاب است
نلرزد شعله بر بال سمندر
رخ او را چه پروای نقاب است؟
خطا را گر کنی از فهم خود دور
بدانی فکر صائب بر صواب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمایل و عشق به شراب و کباب اشاره دارد و به نوعی به زندگی و لذت‌های آن می‌پردازد. شاعر با نمایش زیبایی‌های زندگی، احساسات و تمایلات خود را ابراز می‌کند و به این نکته اشاره می‌کند که زندگی بدون شراب و لذت، همچون سرابی است. همچنین به این موضوع می‌پردازد که اگر از فهم و درک درست دور شویم، در واقع به خطا رفته‌ایم و بهتر است در فکر خود دقت کنیم. در کل، شعر درباره لذت‌های زندگی و نیاز به درک صحیح از آن است.