غزل شمارهٔ ۲۳۰۶ صائب

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به هشدار می‌پردازد و تأکید می‌کند که نباید با قدرت و تقدیر (قدر) به طعنه و کنایه سخن گفت. او به این نکته اشاره می‌کند که هر چیزی که نظر انسان را جلب کند، ممکن است خطرناک باشد و باید مراقب بود. شاعر به کسانی که می‌خواهند احساسی بی‌محابا و بدون فکر بروز دهند، می‌گوید که نباید این کار را بکنند، زیرا قضا و قدر بازی با زبان و احساسات را برنمی‌تابد. همچنین اشاره می‌کند که عشق و احساسات نیز باید با احتیاط بیان شوند تا به مشکلاتی منجر نشوند. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که در زندگی باید احتیاط کرد و از انجام کارهایی که ممکن است عواقب بدی داشته باشد، پرهیز کرد.