غزل شمارهٔ ۲۴۸۰ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
خنده‌ات را چاشنی از شیر و شکّر کرده‌اند
پسته‌ات را خوش‌نمک از شور محشر کرده‌اند
کاکلت را پیچ و تاب از زلف سنبل داده‌اند
شعله‌ات را صاف از بال سمندر کرده‌اند
نامه‌پردازان که از مضمون غیرت آگهند
در حرم هم سعی در خون کبوتر کرده‌اند
از ضعیفان گوشه چشم مروت وامگیر
فربه‌انصافان شکار صید لاغر کرده‌اند
از گناه می‌کشان خواهد گذشتن کردگار
چون شفیع خویشتن ساقی کوثر کرده‌اند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف زیبایی‌ها و ویژگی‌های دلنشین و جذاب یک معشوق می‌پردازد. خنده‌اش را شیرین و دلنشین، پسته‌اش را خوش نمک و جذاب، و موهایش را زیبا و پیچیده توصیف می‌کند. همچنین به عمق احساسات و عشق تاکید دارد و به پیچیدگی‌های انسانی و چالش‌های اجتماعی اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر به امید بخشش و رحمت خداوند اشاره دارد که در کنار خطاهای انسان، شفیع او خواهد بود.