نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

غزل شمارهٔ ۲۵۲۲ صائب

صائب / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

هر که قطع راه مطلب در رکاب دل کند

هفتخوان چرخ را چون آه یک منزل کند

خاک در دستش بود، چون باد، هنگام رحیل

هر که اوقات گرامی صرف آب و گل کند

هر که می داند به سعی این راه را نتوان برید

خواب در هر جا که سنگینی کند منزل کند

از میان حرص هیهات است بگشاید کمر

مور اگر از خوشه چینی خرمنی حاصل کند

از جواب تلخ در میزان همت کمترست

بحر را منعم اگر در دامن سایل کند

آفت سرسبزی از مور و ملخ افزونترست

دانه ما خواب آسایش مگر در گل کند

خودنمایی در میان بحر کردن مشکل است

موج ازان صائب تلاش صحبت ساحل کند

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به توصیف ویژگی‌های انسانی و تلاش برای دست‌یابی به هدف‌ها می‌پردازد. شاعر می‌گوید که هر کسی که بخواهد راهی دشوار را در پیش بگیرد و به خواسته‌های خود برسد، باید در مواجهه با مشکلات و چالش‌ها مقاومت کند. او بر اهمیت صرف زمان و تلاش در جهت اهداف تأکید می‌کند و اشاره می‌کند که رسیدن به موفقیت نیازمند صبر و کوشش است. همچنین، به موانعی که برای تحقق آرزوها وجود دارد و لزوم تلاش برای غلبه بر آن‌ها پرداخته می‌شود. در نهایت، شاعر نشان می‌دهد که در زندگی، گاهی کسب موفقت‌ها و فرصت‌ها دشوار است و افراد باید با آگاهی و شجاعت به پیش روند.