غزل شمارهٔ ۳۲۹۷ صائب
صائب / غزلیات / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
آه عشاق سیه‌روز اثرها دارد
شب این طایفه در پرده سحرها دارد
بر سر راز تو چون بید دلم می لرزد
شیشه از باده پر زور خطرها دارد
دل ازان موی میان چون به سلامت گذرد؟
از کمر وحشی رم کرده خطرها دارد
دل صاحب نظران را به تغافل مشکن
کاین حبابی است که در پرده گهرها دارد
ادب عشق زبان بند لب اظهارست
ور نه هر ذره ز خورشید خبرها دارد
سرو از زمزمه فاخته موزون گردید
نفس سوختگان طرفه اثرها دارد
خبر از عاشق سرگشته گرفتن شرط است
شمع از بهر همین کار شررها دارد
گل فتاده است به چشم تو ز غفلت، ورنه
خار در هر سر انگشت هنرها دارد
مرو از راه به آوازه دریا صائب
صدف خامش ما نیز گهرها دارد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عشق و احساسات عمیق عاشقان است. شاعر به زیبایی‌های عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که عشق تاثیربخش است و می‌تواند فرد را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. او از نوسانات دل و خطرات ناشی از عشق سخن می‌گوید و بر اهمیت راز و نیاز در این احساسات تأکید می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که هر ذره از عشق می‌تواند تجربه‌ای گرانبها باشد و رازهای زیادی در خود نهان دارد. شاعر با استفاده از تصاویر طبیعی و نمادهای مختلف، عمق و پیچیدگی عشق را به تصویر می‌کشد و به نوعی هشدار می‌دهد که در دنیای عشق باید مراقب بود و از غفلت دوری کرد.